Rysa na nowej szybie — kiedy to wada, a kiedy norma

Kluczowe fakty: szybę ocenia się z odległości co najmniej 2 m, patrząc na wprost, w rozproszonym świetle dziennym. Brzegi do 15 mm zwykle zakrywa listwa i tam drobne ślady są dopuszczalne bez ograniczeń. W pasie 50 mm od krawędzi dopuszczalna jest pojedyncza rysa do 30 mm, w środku szyby — do 15 mm. Pęcherzyk większy niż 2 mm i każde pęknięcie to wada, a pęknięcie zgłasza się od razu przy odbiorze, z adnotacją w protokole.

Dlaczego z dwóch metrów, a nie z nosem przy szkle

Szkło float, z którego robi się szyby, jest bardzo równe, ale nie jest idealne. Pod ostrą lampą, z bliska i pod kątem znajdziesz na prawie każdej szybie pyłek w komorze albo mikroskopijny ślad. Dlatego huty ustaliły jeden sposób patrzenia: pionowa szyba, obserwator co najmniej 2 m od niej, wzrok pod kątem prostym, jasne rozproszone światło, w tle szara ściana albo zachmurzone niebo. Liczy się tylko to, co widać w tych warunkach. Ta sama metoda obowiązuje przy ocenie reklamacji, więc warto od razu patrzeć tak, jak będzie patrzył rzeczoznawca.

Progi opisane niżej pochodzą z kryteriów jakości Pilkington IGP, jednego z naszych partnerów w dostawach szyb. Kryteria hut opierają się na tej samej europejskiej normie dla szyb zespolonych, EN 1279.

Trzy strefy szyby i co w nich wolno

Zarysowania włosowate, widoczne tylko pod światło, są dopuszczalne w każdej strefie, jeśli nie tworzą skupisk. Punkty do 0,5 mm nie liczą się wcale, do 1 mm — dopóki nie są skupione. Punkt większy niż 2 mm jest niedopuszczalny w całej widocznej części szyby.

Pas krawędziowy traktuje się łagodnie, bo po zamontowaniu chowa go listwa przyszybowa. Z tego samego powodu ramka dystansowa, czyli listwa między taflami, może leżeć do 15 mm od krawędzi, a na jednym boku różnica jej odległości od krawędzi nie powinna przekraczać 2 mm. Widzisz wyraźnie krzywą ramkę albo zacieki na jej wewnętrznej stronie? To już nadaje się do protokołu.

Pęknięcie zgłaszasz od razu

Na nieszlifowanych krawędziach dopuszczalne są drobne uszkodzenia do 2 mm i do 20% grubości szkła, a pojedyncze odpryski do 6 mm. Pęknięcie, nawet krótkie, jest zawsze niedopuszczalne. Zgłasza się je w momencie odbioru: pęknięta szyba nie powinna zostać zamontowana, a jeśli już stoi w oknie — wpisz to do protokołu przed podpisem i zrób zdjęcie.

Kolejność ma znaczenie. Szkło pęka też od nacisku, uderzenia i nagrzewania, więc pęknięcie zgłoszone po tygodniu trudno odróżnić od takiego, które powstało w domu. Kryteria hut mówią wprost: brak adnotacji w protokole odbioru może być podstawą odrzucenia reklamacji. To ten sam protokół, o którym piszemy w poradniku o odbiorze okien po montażu — szyby są po prostu jednym z jego punktów.

Co wygląda jak wada, a nią nie jest

Kilka zjawisk regularnie trafia do reklamacji, choć huty wymieniają je jako niezwiązane z jakością wykonania:

• Rosa na zewnętrznej szybie rano, wiosną i jesienią — dowód dobrej izolacji, nie usterki. Mechanizm opisujemy w artykule o zaparowanych szybach od zewnątrz.
• Zaparowanie od strony pokoju — skutek wilgotnego powietrza w pomieszczeniu, nie szyby.
• Krzywe odbicie — szyba zespolona jest zamknięta szczelnie i przy zmianach temperatury i ciśnienia jej tafle lekko się wybrzuszają albo wklęsają. W odbiciu widać to jako falowanie.
• Barwne plamy na szkle hartowanym, widoczne pod kątem albo przez okulary polaryzacyjne — to anizotropia, ślad naprężeń z hartowania, a nie wada.
• Lekko różne odcienie sąsiednich szyb z powłokami, zwłaszcza oglądanych z ukosa.

Jedno zjawisko jest za to zawsze sygnałem problemu: mgiełka lub krople między taflami, których nie da się zetrzeć z żadnej strony. To utrata szczelności pakietu i przypadek gwarancyjny — co wtedy zrobić, piszemy w poradniku o pękniętej lub zaparowanej szybie.

Przy odbiorze okien od nas obejrzyj szyby właśnie tą metodą i wpisz uwagi do protokołu, który podpisujemy przy każdym odbiorze. Masz wątpliwość co do szyby w oknie, które już stoi? Zadzwoń: 52 324 98 50 .