Wklęsła lub wypukła szyba, krzywe odbicie — czy to wada okna

Kluczowe fakty: szyba zespolona to zamknięta komora z gazem, która zachowuje ciśnienie i temperaturę z dnia produkcji. Gdy robi się cieplej albo ciśnienie atmosferyczne spada, tafle się wybrzuszają; gdy robi się zimniej albo ciśnienie rośnie — wklęsają. W odbiciu widać to jako falowanie, a huty zaliczają to do zjawisk, które nie są wadą. Trzyszyba ma dwa razy większą objętość gazu, więc reaguje mocniej. Ryzyko pęknięcia od ciśnienia dotyczy głównie małych szyb, szyb nagrzewanych ponad 35 °C i montażu powyżej ok. 650 m n.p.m.

Szyba zespolona oddycha jak zamknięty słoik

Pakiet szybowy składa się z dwóch albo trzech tafli połączonych na obwodzie szczelną ramką. W komorze zamknięty jest argon (albo powietrze) w warunkach z hali produkcyjnej: przy tamtej temperaturze i tamtym ciśnieniu. Od tej chwili szyba reaguje na każdą zmianę otoczenia.

Mechanizm pokazują rysunki w wytycznych hut:

• cieplej lub niż baryczny — gaz w komorze się rozpręża, obie zewnętrzne tafle wypychane są na zewnątrz, szyba robi się wypukła;
• zimniej lub wyż baryczny — gaz się kurczy, tafle wciągane są do środka, szyba robi się wklęsła.

Tafla ugina się o ułamki milimetra, ale szkło to lustro. W odbiciu sąsiedniego budynku, słupa czy linii dachu nawet niewielkie ugięcie zamienia proste linie w łuki. Dlatego zjawisko widać głównie z zewnątrz, pod kątem, w dużych przeszkleniach — a z pokoju, patrząc przez szybę, zwykle wcale.

Dlaczego trzyszyba ugina się mocniej

W szybie dwukomorowej są dwie komory zamiast jednej, więc objętość gazu rośnie o 100%. Do tego dwie powłoki niskoemisyjne zatrzymują ciepło, a wnętrze pakietu pracuje w wyższej temperaturze. Przy tej samej budowie i wymiarach trzyszyba reaguje więc na pogodę silniej niż dwuszyba i to w niej najczęściej widać krzywe odbicie.

To nie powód, żeby rezygnować z trzeciej szyby — daje ona U niższe o ok. 50% i o tym, kiedy się zwraca, piszemy w poradniku dwuszyba czy trzyszyba. To powód, żeby budowę pakietu dobrać do wymiarów okna.

Kiedy ugięcie przestaje być kosmetyką

Duża szyba ugina się łatwo i w ten sposób „rozładowuje” ciśnienie. Mała, prawie kwadratowa szyba jest sztywna: ugina się słabo, więc nadciśnienie przenosi się wprost na szkło. Wytyczne hut wymieniają sytuacje, w których ryzyko pęknięcia trzyszyby jest wyraźnie wyższe:

• krótszy bok szyby ma mniej niż 650 mm (okna łazienkowe, naświetla, doświetla boczne przy drzwiach);
• zewnętrzna i wewnętrzna tafla mają różne grubości;
• szyba nagrzewa się ponad 35 °C — np. za roletą, zasłoną albo folią przeciwsłoneczną;
• okno stoi powyżej ok. 650 m n.p.m., gdzie niższe ciśnienie powietrza wytwarza w pakiecie nadciśnienie (w skrajnych przypadkach problem zaczyna się już od 400 m).

W takich miejscach huty zalecają obliczenie naprężeń, a najczęstszym rozwiązaniem jest szkło niskoemisyjne w wersji hartowanej. Hartowanie nie zmniejsza jednak ugięcia — podnosi tylko wytrzymałość szkła. Wypukła pozostaje też tafla, na którą chcesz nakleić szprosy zewnętrzne, dlatego przy takich oknach grubość szkła dobiera się z zapasem.

Falowanie, które ugięciem nie jest

Szkło hartowane bywa lekko pofalowane jeszcze przed zespoleniem. W piecu hartowniczym tafla jedzie po wałkach i może zachować ich delikatny ślad, widoczny głównie w świetle odbitym jako równoległe fale. Wytyczne hut mówią wprost, że odciski wałków nie są podstawą reklamacji, o ile mieszczą się w normie. Odróżnisz je łatwo: ugięcie od pogody zmienia się w ciągu dnia i roku, a falowanie po hartowaniu wygląda zawsze tak samo.

Dwa objawy wymagają za to reakcji: zaparowanie między taflami, które oznacza utratę szczelności, i pęknięcie. W obu przypadkach wymienia się sam pakiet — opisujemy to w poradniku o pękniętej lub zaparowanej szybie. O tym, jak ocenia się szybę przy odbiorze okna, piszemy w poradniku rysa na nowej szybie.

Nie masz pewności, czy krzywe odbicie w Twoim oknie jest normalne? Zadzwoń, doradzimy po zdjęciu: 52 324 98 50 .