Parowanie okien — dlaczego okna parują i jak się pozbyć wilgoci

Kluczowe fakty: Miejsce skraplania rozstrzyga diagnozę. Od środka: wilgoć w powietrzu — 3-osobowa rodzina produkuje ~12 l pary dziennie, a przy 60% wilgotności woda osiada na wszystkim zimniejszym niż 12°C. Od zewnątrz: dowód dobrej izolacji pakietu, znika po wschodzie słońca. Między szybami: rozszczelniony pakiet — nie do naprawy, do wymiany (od 200 zł, bez wymiany okna). Trwałe rozwiązanie parowania od środka to zawsze wentylacja, nie osuszacz.

Trzy rodzaje parowania — trzy różne diagnozy

Zanim cokolwiek zrobisz z zaparowanym oknem, sprawdź z której strony jest woda. Przetrzyj szybę palcem od środka, potem od zewnątrz.

Woda od strony pokoju to kondensacja wilgoci z powietrza — najczęstszy i najbardziej niesłusznie obwiniany o „wadę okna" przypadek. Fizyka jest nieubłagana: przy 20°C i 50% wilgotności para skrapla się na każdej powierzchni zimniejszej niż 9,3°C; wystarczy, że wilgotność podskoczy do 60% (wieczór, gotowanie, kąpiel), a granica rośnie do 12°C — i szyba, najzimniejsza powierzchnia w pokoju, zamienia się w zbiornik rosy. Producenci systemów okiennych piszą wprost: takie roszenie nie jest podstawą reklamacji.

Woda od zewnątrz — paradoksalnie powód do zadowolenia. Zewnętrzna tafla dobrze izolującego pakietu pozostaje zimna, bo ciepło z domu przez nią nie ucieka, więc w wilgotne poranki łapie rosę jak karoseria auta. Zjawisko znika samo w ciągu dnia.

Woda między szybami — jedyny wariant oznaczający usterkę: pakiet stracił szczelność i wpuścił wilgotne powietrze do komory. Mgiełki nie da się zetrzeć z żadnej strony. Rozszczelnionego zespolenia się nie naprawia — wymienia się sam pakiet, rama i okucia zostają; robimy to w ramach wymiany szyb zespolonych od 200 zł za pakiet dwuszybowy. Skąd bierze się rozszczelnienie i jak działa gwarancja na pakiet, opisujemy w poradniku o pękniętej i zaparowanej szybie.

Skąd w domu tyle wody

Więcej, niż podpowiada intuicja: sam człowiek wydziela 3–4 litry wody na dobę, trzyosobowa rodzina „wpuszcza" w powietrze około 12 litrów dziennie, czteroosobowa 10–15. Gotowanie, pranie rozwieszone na grzejniku, prysznic — wszystko zostaje w powietrzu, dopóki wentylacja tego nie wyniesie.

I tu dochodzimy do sedna: parowanie okien od środka to niemal zawsze objaw niewydolnej wentylacji, nie okien. Norma przywołana w przepisach wymaga wywiewu 70 m³/h z kuchni z kuchenką gazową, 50 m³/h z łazienki i 30 m³/h z WC — a żeby wywiew działał, powietrze musi mieć którędy napływać. Szczelne okna ten napływ odcinają; przywraca go nawiewnik, którego typy i dobór opisujemy w poradniku o nawiewnikach.

Co robić — w kolejności skuteczności

Zacznij od pomiaru: higrometr za kilkadziesiąt złotych rozstrzyga, czy wilgotność w sezonie grzewczym przekracza 60%. Jeśli tak — po kolei: udrożnij kratki wywiewne (najczęstszy winowajca), zapewnij nawiew, wietrz krótko i intensywnie po 5–10 minut zamiast trzymać uchylone okno cały dzień, i nie odcinaj szyby od ciepła grzejnika zasłonami ani zabudową parapetu. Osuszacz zostaw jako wsparcie, nie rozwiązanie — zbiera wodę, ale nie usuwa przyczyny.

Jeżeli mimo sprawnej wentylacji na oknach pojawia się grzyb wokół wnęki albo woda leci po ościeżnicy, sprawdź szczelność samego okna — pomoże poradnik o przewiewającym oknie — albo umów diagnozę w ramach serwisu okien: 52 324 98 50 . Produkujemy okna w Bydgoszczy od 2001 roku i rozróżnienie „fizyka czy usterka" zajmuje nam jedną wizytę.